Mijn zielige Tom!

hoe te beginnen, een hele rare dag en nacht gehad.
Tommie, mijn alles was vanaf Dinsdag al niet lekker, op zich komt dat wel vaker voor bij Tom , wat diarree (hij heeft wat zwakke darmpjes)

Alleen nu was het anders, hij begon ook te spugen, dacht waarschijnlijk iets verkeerd gegeten, dat kan natuurlijk.
Maar ik hield hem goed in de gaten.
Meestal als Tom niet lekker is merk ik het meteen aan hem, hangen en zemelen.
Maar nu eigenlijk niet, was op zijn manier best actief at en dronk gewoon.
Alleen de periode dat alles er weer uitkwam werd steeds korter, en het kwam er ook op de verkeerde manier uit.
Maar nog steeds niets aan hem te merken, en mensen die Tom en mij kennen weten dat ik Tom soms over-observeer.
Opeens ontdekte ik dat er wat bloed bij zijn ontlasting zat, dan maak ik me erg veel zorgen.
Ik heb mezelf gerust gesteld met het idee dat het door het overmatige persen kwam, van zijn al lege maag.

Gisteren avond ging het ineens merkbaar slecht ,heel slecht, hij werd onrustig en die blik in zijn ogen was niet mijn Tom , t was een soort van angst, onmacht en moeheid, hij dwaalde door de kamer, begon te spugen en te persen midden in de woonkamer, nou echt niets voor Tom..
Ik ben 3 keer met hem naar buiten geweest in zeg maar 1,5u tijd, buiten flink spugen, het licht verteerbare eten had niet eens de tijd om te verteren..
Buiten stond ie na waggel de waggel naar het gras, met zijn neus in de lucht, en echt als een hoopje ellende tegen mijn been te hangen, echt zo hulpeloos.
Binnen ging het al niet beter.
Hij kon niet meer liggen, of hangen, alles was te veel, hij ging zich echt verstoppen achter de stoelen.
T klinkt raar maar echt zo aan het zoeken met een blik in zijn ogen zo van, t is mooi geweest ik zoek mijn laatste rustplaats op.
Hij begon te hijgen, en dat is niets voor Tom, hij hijgt niet eens als ie gehold heeft enkel als het een graad of 30 is, maar ja dan hijgt iedereen..oh ja en in het verleden als er een loopse pup in de buurt was, tja man hè?!
Daar heb ik hem ook mee geholpen , want Tom is aan de hormoon injectie (1x in de 6mndn hoor)zeg maar prikpil.

Maar oké..
Gert en ik waren erg ongerust en ik heb de doktersdienst gebeld, en we mochten na enige uitleg meteen langskomen, gelukkig!
En weet je? op dat moment brak ik van binnen echt even, kijk Tom is geen mietje, maar hij was echt ziek!
Dus om 2u in de auto naar de danswijk, hij kon zijn eerste 2 poten op het randje vd auto zetten en de rest moest ik hem helpen. Als een hoopje lag ie bij mijn voeten.
De arts was heel lief voor hem..

(schaam schaam tom moet eigenlijk al een paar weekies geleden al onder de douche, en rasta’s in zijn haren waar Bob Marley jaloers op zou zijn…dus ik mezelf meteen verantwoorden, ‘normaal is ie wat schoner hoor’ net of ik mijn hond niet goed verzorg.
Dat is niet zo maar als ik het woord douche al laat vallen thuis, zie je Tom zijn ogen hééél groot worden en als een slang glijdt ie dan weg, als of ie als Hans Klok zichzelf kan laten verdwijnen, als meneer dan uiteindelijk goed en wel in de badkuip staat, blijft hij me de hele douche-sessie aankijken van why??, welk strafbaar feit heb ik gepleegd dat ik nu deze straf verdien en geloof me, het schuld gevoel trekt hij dan met gemak in mij omhoog..geen probleem!
En aangezien mijn heupje de laatste tijd niet mee wil draaien zoals ik het wil, is het uiteindelijk ook een pijnlijke onderneming voor mij..

Maar oké.. dierenarts.. Na alle vragen gesteld te hebben en antwoorden gegeven, kwam ze al vrij snel met het nieuws dat er de laatste tijd veel honden binnen kwamen met dezelfde symptomen, raar maar dat stelde me wel iets gerust.
Tom zou n injectie krijgen voor zijn misselijkheid , want de manier waarop hij liep en zich gedroeg gaf volgens de dierenarts meteen aan dat hij echt buikkrampen had, vandaar het ook niet kunnen liggen, alles deed gewoon pijn.
En hij zou een injectie krijgen met een darm ontspanner.
Dit zou al snel gaan werken.
De eerste injectie, ging tussen de schouderbladen, en dat was een klein piepje, en zijn hooft in mijn armen gedoken, niet leuk dus!
En toen de 2e gelukkig bereidde de arts ons al voor dat dit geen prettige prik zou zijn, daar kan hij wel op reageren, deze ging in de bil of te wel.. recht in een spier.. pff we hebben het geweten, gert ondersteunde de onderkant en Tom lag met zijn hoofd in mijn nek, daar kwam ie.. gillen!!! oohh door merg en been.
Ja ik janken natuurlijk, alles komt dan even los, mijn ongerustheid, machteloosheid, weten dat hij zich zo ziek voelt, en vervolgens nog een prik in je kont!.. gelukkig mocht ie meteen vd tafel , alsof of zijn achterpoot geamputeert was hinkte hij door de ruimte.
Dat was niet leuk..
Vervolgens moesten we even wachten..waarom zou je denken?

Nou er kwamen mannen vd dierenambulance binnen met een aangereden hert die uit zijn lijden verlost moest worden.. kippenvel.. dan heb ik zulk bewondering voor de dierenambulance.. echt diepe respect!

In de tijd dat we in de wachtkamer moesten blijven zagen we Tom opknappen.. hoe? nou meneer was aan het zoeken hoe hij de deur tactisch kon forceren, om het vervolgens op een sprinten te zetten.. als het aan hem had gelegen, want echt dierbare herinneringen zal hij bij deze praktijk niet aan houden.
Ik ben maar even met hem naar buiten gegaan, frisse lucht en meneer ging alweer snuffen en was erg alert.
bambi werd ook weer meegenomen
(wat er in de tussentijd daar achter de deuren gebeurde wil ik ook niet weten)
We mochten afrekenen.. 113,- Ha ha Tom heeft een gouden randje.. maar dat wist ik al, en weet je , al had het me 500 euro gekost.. daar wil ik het niet eens over uitwijden.. Tom is onbetaalbaar,
Ik druk op ‘ja’ op het pin automaat kijk naar links, en zie Tom met zijn oren omhoog, en met een blik van kom we gaan maar weer eens.. snap meteen de mastercard reclame..onbetaalbaar!
We gingen weer terug naar huis, en merkte dat hij al een stuk rustiger was, half 4 inmiddels..
Ik heb mijn bedje op de bank gemaakt, Gert drinkt zijn chocomelk en ik kan weer ademhalen.

Gert de superman van de avond,de ware, snapt vanaf het begin van mijn zorgen wat ik bedoel, deelt mijn bezorgdheid en praat net zo hard geruststellende woorden tegen Tom als ik..
Wat had ik zonder hem gemoeten!
hij heeft het ook te verduren ik met mijn Lucille Werner heupje en Tom met zijn ziel onder zijn arm (poot), love him!

We hebben uiteindelijk een rustige nacht gehad, Tom kon in het begin zijn draai nog niet vinden, ging op mijn tas liggen, waarsch omdat mijn diclofenac daar inzat ;-)
Omdat gert al naar boven was, heb ik stiekem tegen tom gezegd dat ie voor vannacht wel even legaal op Gert zijn leren fauteuil mocht liggen (ik bedoel Tom blijft natuurlijk de ‘geer en goor’ onder de honden)
Ja en dat was dus het beste, meneer heeft de hele nacht in een coma gelegen, met af en toe een blafje (waarsch in zijn droom revanche op de dierenarts)
Vandaag heeft hij goed doorstaan, stuk vrolijker.
Een heerlijke maaltijd, met rijst en kip, alsof het nog niet erg genoeg is genuttigd (Uit het kadootje van gert, hij heeft een mooie standaard met bakken gehad voor hier in huis) en het eten is ook binnen gebleven , en alle tabletjes wat hij mee gekregen heeft.
Dus we hebben goede hoop..
Het komt wel goed, het is een sterke hond met een nog sterker karakter..

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Been / Heup, overig. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s